De Oma-agenda
Denk je dat, als je gepensioneerd bent en van je vrije dagen kan gaan genieten, dat dat klopt?
Uh, ja, wanneer je vrijgezel bent, geen kinderen en kleinkinderen hebt. Geen hobby's hebt of vrijwilligerswerk doet. Ja, dan hou je tijd genoeg over om .....te niksen. Ik kan je zeggen, ik zou er gek van worden. Van dat niksen dan. Als je zoals ik onafgebroken gewerkt hebt gedurende 45 jaar, vijf kinderen hebt gehad, altijd kleine kinderen om je heen gehad hebt ( kleuterleidsters hebben de drukste baan in het basisonderwijs ), en de laatste 20 jaar intensief gesport hebt, dan zou niks doen lijken op een voortijdige teraardestelling.
Maar ik ben een oma van inmiddels vijf kleinkinderen, en een zesde in de maak. De jongste, Lily, wordt binnenkort 2 jaar en dat betekent dat we voor haar verjaardag een reis naar Griekenland maken, want daar woont ze. Over Lily binnenkort meer.
De reis is nog niet geboekt, maar staat wel op de kalender.
Vorige week deed Max , van 9 jaar, mee aan een een tennistoernooi. Geweldig om hem bezig te zien.
Paar weken daarvoor had Stan, van 7 jaar, zijn judo-examen afgelegd en loopt nu met een gele band in de dojo. Knap, hoor. De twee toernooien waaraan hij eerder had meegedaan had hij allebei met een eerste plaats afgerond. Goed zo, Stan! Zijn afzwemmen voor zijn A-diploma mochten we ook meemaken. Zijn B komt er spoedig aan.
Tess, van 7 jaar, heeft haar A- en B-zwemdiploma al in de pocket en oefent nu het duiken. Hoe tof is dat!
Daan, van 4 jaar, heeft vlak voor hij naar de basisschool ging zijn ofiiciële Nijntje-diploma behaald, wat inhoudt dat hij als de beste kan klimmen, klauteren, zwaaien, springen, rennen en wat al niet meer. Dat hij ondanks deze vaardigheden ook zijn Dapperheidsdiploma behaalde nadat zijn wenkbrauw op de dokterspost gelijmd moest worden, verdient ook een vermelding.
Max zit behalve op tennis ook op Freerunning. Een geweldige manier van begeleid- en op hoger niveau apekooien. Daarvoor zat hij op voetbal en judo. Wedstrijden op het veld en judo-examens in de zaal; fantastisch om hem fanatiek bezig te zien.
Naast duiken in het zwembad zit Tess op ballet/dansen. Vorig jaar mocht zij schitteren op het podium tijdens een dansvoorstelling. Tranen in mijn ogen, zo mooi en leuk. Dit weekend is het tienjarig bestaan van de dansschool en staat ze weer op het podium in een echt groot theater. Haar mama had het er ook weer druk mee, want net als vorig jaar is zij de kostuummaakster van haar groepje en heeft ze er weer uren achter de naaimachine opzitten.
Dan zijn er nog de kijkdagen bij judo, ballet, freerun, zwemmen, en onlangs waren we uitgenodigd om bij Daan in de klas pannenkoeken te komen eten vanwege Nationale Pannenkoekdag.
Je ziet, hier heb je echt een agenda voor nodig om alles uit elkaar te kunnen houden, op welke dag wie, wat en waar iets gaat doen.
Ik heb buiten de bezigheden van de kleinkinderen nog mijn eigen agenda. De werkzaamheden bij mijn vrijwilligerswerk bij een koffie-ochtend voor ouderen. Mijn vrijwilligerswerk voor de buurtkrant met vergaderingen, interviews en schrijfwerk naast mijn redactiewerk voor een prachtig landelijk magazine.
En dan natuurlijk mijn trainingen, vier à vijf keer per week. De voorbereiding op een wedstrijd even buiten beschouwing gelaten, want daar heb ik een aparte agenda voor nodig.
"Hoe ziet de komende week eruit? Druk?", is steevast de vraag van mijn coach, zodat hij eventueel hierop kan reageren met een bijstelling. "Neuhhh..", is meestal mijn antwoord. Voor mijn gevoel had ik het vroeger drukker, maar wel een legere agenda. Het was gewoon werken, sporten, gezin, klaar. En soms waren er wel afwijkingen, maar niet dat mijn hoofd ervan tolde.
Loop ik nu te zeuren, te klagen, te miepen? Welnee, joh. Dit is gewoon hartstikke leuk!!
Ik kijk ook al uit naar paaszondag wanneer het kwartet eieren komt zoeken in de tuin en daarna brunchen met zijn allen.
En als het lekker weer is, mogen ze weer allemaal mee helpen zandscheppen in de tuin, die in een renovatie verkeert. Win-Win!
