Het is eigenlijk bizar hoe een lichaam tot zelf herstellen in staat is.

Als ik terugkijk hoe ik er afgelopen zomer aan toe was; tot niets in staat, en wat ik nu weer kan, dan kan je niet anders concluderen dat een menselijk lichaam bijzonder gecompliceerd, maar wonderlijk mooi in elkaar zit. Of , in ieder geval, mijn lichaam. 

Ik kan niet ontkennen dat ik wel aanpassingen heb moeten doen, maar daar kan ik mee leven. Ik kan op zo'n 70 á 80 % van mijn kunnen trainen, en dat is prima om weer terug te komen waar ik was. Toch wel verrassend voor een 68 jarig oud wijfje.

Ik loop qua planning gelijk met hoe het vorig jaar liep toen ik in voorbereiding was op het NK 2025. De data verschillen nu nauwelijks met die van vorig jaar. Daar waar ik me ongerust over maakte heeft plaats gemaakt voor berusting en vertrouwen.  Vertrouwen wat mij door Peter vooral is ingegeven, en waar Richard ook in mee kan gaan. De voorbereiding en begeleiding verlopen daarom ook heel soepel en er hoeft weinig in aangepast te worden.  Mijn lijf voelt met de week meer "wedstrijdklaar" aan.  De hardheid heeft de plaats ingenomen van waar de zachtheid van meer lichaamsvet zat. De zogenaamde "ritssluiting" is weer zichtbaar, een teken dat het lichaamsvet aan het slinken is. Evenals het kuiltje van het borstbeen is weer aan het verschijnen, ook zo'n teken van meer droogheid.

Het wachten is nog op de aderen bij mijn heupen, dan weet ik dat het tijd is om te laden. De aderen op mijn onderarmen zijn het hele jaar zichtbaar, helaas. Die op mijn biceps verschijnen ook nu binnenkort vast weer, maar dat vind ik niet zo erg. Die zijn tijdelijk.

De weging en meting van de huidplooien geven een daling aan. Heel geleidelijk, en dat is zo fijn, want dat houdt in dat ik niet te erg verschrompel. Vooral het buikvet is langzaam aan het afnemen en de huid op mijn bovenbenen wordt ook droger. Mijn missie om mijn bovenbenen  wat te laten groeien is, mede door afgelopen jaar, danig mislukt. Maar eigenlijk boeit het me niet meer zo. De verhoudingen zijn prima, vind ik.

Eigenlijk gek dat ik nog nooit in dit stadium van een wedstrijdvoorbereiding zo vol vertrouwen ben geweest en zo tevreden over het verloop. Misschien moest daar eerst iets aan voorafgaan, zoals de pijn en de ellende in de zomer, om weer heel gelukkig te kunnen worden als je je weer beter gaat voelen. En blij worden van alles wat wél lukt. Het heeft ook echt wel even geduurd, hoor, eer dit besef bij mij was doorgedrongen; blij zijn met wat wél lukt.