Logeren, deel 4

Na het overdonderende succes van de laatste logeerpartij en het zelfverzekerde gevoel van de overwinning wat het bij Max ( van 3 jaar) achterliet was het tijd voor een vervolg. "Mag ik bij jou logeren?", en voor ik had kunnen antwoorden werden er al attributen die nodig zijn voor een logeerpartij, zoals een slaap-konijn en drie korte broeken, in mijn tas gepropt.  En vervolgens was het "Ik ga bij jou logeren!" 

Dat het mogen logeren bij oma een verdienste is waarbij dus hoort dat je dat verdient, bleek toen oma er bijna een streep door zette wegens meppen naar Tess ( van net 2 jaar), zijn kleine zusje.Het goedmaken en afkussen om de logeerpartij door te laten gaan was een kunst die Max zo onderhand wel beheerste. Tess had inmiddels door dat er iets gaande was, vanwege de spullen van Max die in mijn tas verdwenen en ze begon haar spulletjes bij elkaar te zoeken. Haar slaap-hondje en nog één beertje van de hele dierenzooi die er in haar bed lagen werden in mijn tas gestopt en ze liep naar de gang om vervolgens met haar schoentjes terug te komen. Het was de bedoeling dat ik die aandeed. Maak haar dan maar eens duidelijk dat dit uitje niet voor haar bestemd is.  Die vragende oogjes en het telkens weer terug in mijn tas stoppen van haar knuffel.

Gelukkig kon haar papa haar afleiden en zwaaide ze ons vrolijk uit.

Bij aankomst in de V-tuin ( lees: plaats van graafwerkzaamheden) werden de handen meteen uit de mouwen gestoken. Max ging verder waar hij gebleven was met graven en snoeide tussendoor ook talloze struiken.

Eten, douchen, tv kijken en voorlezen werden zonder rekking van tijd gedaan en zelfs de tijd van "even wennen, hoor oma" was van korte duur. Max ging braaf slapen.

"Oma!" klonk het zachtjes. Ik ben aan één kant doof, maar als er een speld valt hoor ik hem, dus ik zat meteen rechtop in bed. De wekker gaf  4.40 uur aan! "Wat is er Max?"  "Oma, heb ik al genoeg geslapen?" "Nee, Max, het is midden in de nacht, iedereen slaapt nu en jij moet ook nog verder slapen, hoor"  "Maar ik wil sporten"  ( Sinds hij een keer bezig is geweest in mijn trainingskamertje is hij er helemaal vol van) "Maar nu nog niet, hoor. Eerst nog verder slapen".  Het was goed, hij pakte zijn konijn, kroop onder het dekbed en  deed zijn ogen weer dicht.  En ik strompelde de trap naar zolder weer op. 

"Oma..."  Blik op de wekker: 5.00 uur!  Slof, slof, weer naar beneden.  "Ik kan niet slapen" "Maar het moet echt nog, hoor" "Maar ik wil met jou sporten"  "Als we niet genoeg slapen zijn we daar straks veel te moe voor" "Ik ben niet moe"  Nee, dat bleek wel. Springen op bed en toch nog maar even een plas doen, dacht ik, maar het was :"Ik ben klaa-haar!" Dus dan sta je midden in de nacht met je slaperige kop billen af te vegen. Vervolgens was het: "Ik heb honger!" Vooruit dan, een banaan, daar slaap je lekker op, dacht ik. "En nu weer lekker gaan slapen, hoor" "Goed, oma"  Braaf zo, en nu gauw weer terug in mijn eigen bed. 

"Oma!" Slof, slof, weer naar beneden. Max lag  in het grote tweepersoons logeerbed, dus schuif eens op, Max.  "Mag ik er nu al uit?" "Nog heel even, Max"  Rekken gaat kinderen beter af, want om 6.30 uur was er geen houden meer aan  en had Max gewonnen en zat hij en lag ik voor de tv.  Om 7.00 zaten we voor de tv te ontbijten en om 7.30 gingen we "sporten". Dat hield in dat ik in sportkleding liep en hij aan het trainen was. Oma was te moe om te "sporten".

Toen opa zijn ontbijt op had ( die had op zaterdag ook zo lekker uitgeslapen tot 8.00) moest er in de tuin gewerkt worden. Er werd gesnoeid, geharkt, gebladblaasd en tussendoor moest hij binnen nog even de stofzuiger van mij overnemen "Zal ik even voor je stofzuigen?"en hup weg was hij weer, want er moest buiten weer gewerkt worden. 

 Tegen lunchtijd fietsten we weer naar zijn huis. Jongens van drie slapen allang niet meer 's middags, maar dit keer kroop hij vrijwillig thuis zijn bed in. Om nieuwe energie op te doen waardoor hij die middag voor het eerst zonder zijwielen fietste, alsof hij nooit eerder hulpwielen gehad had.