Over minder dan vier weken word ik 69 jaar.

Twintig jaar geleden gaf ik een feestje ter ere van mijn laatste jaar in de veertig. Dat ga ik nu niet doen; vieren dat ik nog in mijn zestiger jaren zit. Sterker nog, ik vier eigenlijk geen feestjes meer. Want elke week is het al feest hier in huis. Dan komen de kinderen en kleinkinderen en eten we met zijn allen. De buitenlandse kinderen en kleinkinderen natuurlijk niet meegerekend.

Betekent dat dat ik oud word? Geen idee, zou het?

Er zijn anders wel andere zaken die me eraan herinneren dat dingen veranderen. Dingen die je eigenlijk liever niet met anderen wilt delen, maar misschien gewoon uit de taboesfeer gehaald moeten worden. Want iedereen ( zo lijkt het ) is nu fanatiek aan het ont-ouderen door te sporten, eiwitrijk te eten en zijn slaapuren te tellen.

Ik zal een paar dingen opsommen die gaan gebeuren als je ouder wordt, zodat je straks niet onvoorbereid de bejaarde tijd in stapt.

In mijn jonge jaren bakte ik uren met olie. Geen gerechten, nee ik bakte mijzelf, in de zon, met olie. En later met uiervet, omdat dat nog beter was, had ik gelezen. Uiervet op de blote borsten, net als op de borsten van koeien, al waren die van mij niet zo groot als van de koeien, maar wel net zo bloot. In die tijd een heel normaal verschijnsel.

En nu ik toch op die borsten kom, die veranderen. De mooiste periode was in de voedingstijd, dus een beetje verslaafd ben je dan wel met drie kids aan de tiet. Maar daarna treed er al een licht verval op.  

En nu ziet het er aan de voorkant best wel redelijk uit, maar ik moet mezelf niet van de zijkant zien. Bretels aanschaffen misschien?

Even terugkomend op dat bakken in de zon. Dat laat wel bruine sporen achter in de zomer die in de winter weer vergeefse moeite bleken te zijn, maar op latere leeftijd geeft dat "zonneschade".  En dan heb ik het nog niet eens over huidkanker, maar over sproeten en later witte vlekken. Gecombineerd met andere huidverkleuringen waar je niet op zit te wachten.

Oren, ook zo'n ding.

Bij oudere mannen gaan ze groeien, wist je dat? Ik vind dit oorsierraad al erg genoeg. En het gekke is, als je er zelf mee rond loopt, blijken er opeens heel veel ouderen dit ding achter of in hun oor te hebben. Zo hoor je niet alleen harder, maar echt ook HARDER! alles, dus zelfs het ruisen van je haar, zodat je iemand amper kan verstaan. Af en toe raden wat er gezegd wordt, is dan de oplossing om niet alsmaar "Wat zeg je?" te hoeven vragen.

En nu we het dan opeens over huid gaan hebben... bereid je maar goed voor! Die gaat rimpelen, hangen en bubbelen. Geen creme, serum of olietje helpt tegen deze veroudering. Je volstoppen met collageen heeft alleen leeghalen van je bankrekening tot gevolg. Alles gaat een beetje richting aarde, naar beneden, dus misschien helpt het om af en toe eens ondersteboven te gaan hangen.

Huid, en dan hebben we nog haar.

Je haar wordt dunner, grijs en  soms stugger. Op je hoofd verdwijnt het, maar op sommige plekken rukt het op. Opeens, niet met bossen tegelijk, maar een sporadische haar die stiekem een eind weg is gaan groeien zonder dat jij het door had. Maar misschien hebben anderen wel al wekenlang zitten staren naar die ene haar die uit je kin groeit. En gekker nog, naast je tepel! Voor wie nog met die blote borsten de zomer in wil, eerst even checken! Ook voor degene die nog sabbelende partners hebben. 

Op de leeftijd die ik heb bereikt heeft iedereen toch wel al een leesbril, of dubbelfocus lenzen, of zoals ik gelaserde ogen. Ik zie al mijn rimpels, wallen, snorharen dus haarscherp, maar wat daarbij is gekomen zijn de oogleden. Die waren er altijd al natuurlijk, maar niet zo nadrukkelijk als het laatste jaar. En dat komt omdat ze te ruim in hun vel zijn gaan zitten, waardoor ze (vooral in de ochtend) nog een paar uur in slaapstand staan en pas tegen de avond mooi open gaan, precies wanneer ik mijn make up verwijder om mijn ogen te gaan sluiten voor de nacht. 

Ook daar kan je creme op smeren, maar dat is weggegooid geld. Ik dacht erover om mijn geld dan maar te schenken aan een dokter, maar ik ben er nog niet over uit.

Wat kan je nog meer verwachten?

Misschien heb je er nu ook al last van, zo nu en dan, maar als je wat ouder wordt, komt het nog vaker voor.

Het ligt op het puntje van je tong, maar de connectie met het brein wil nog niet komen. Hoe heette die of die ook weer? Enzovoort. Je loopt naar boven om iets te halen, maar eenmaal boven denk je, wat ging ik nou eigenlijk hier pakken? En dus ga je weer naar beneden, wat eigenlijk een win-winsituatie is in dit geval, omdat je zo aan je stappendoel komt ( tegenwoordig moet iedereen aan de wandel). 

Want ja, gepensioneerd en al kom je uren in een dag tekort. Niet omdat je het opeens stikdruk hebt met je vrijwilligerswerkzaamheden, maar omdat je je tempo vertraagd hebt. Je doet een uur over koffiedrinken( vroeger had je een kwartiertje voor je bak slobber), je propt niet alles in één dag, want morgen is er weer een dag, je fietst je niet te pletter om op tijd op je werk te zijn, want je werkt maar af en toe vrijwillig ook nog. En dus beweeg je relatief gezien veel minder, maar eet je nog lekker hetzelfde als in je werkzame jaren. Niet klagen als je taille dan opeens vertrokken is, hoor. Want dan kan je dan geheid verwachten.